Кичәге сәяхәтемдә Әрмәнстан аэропортында якташымны очраттым

Бер атна элек Казан каласыннан Үзбәкстан каласы Ташкент шәһәренә килгән идем. Анда үз эшләремне тәмамлагач, мөмкинлектән файдаланып, сәяхәтемне Грузиянең Батуми шәһәренә Ташкент–Ереван–Батуми маршруты белән дәвам итәргә булдым. Чөнки бу маршрут бәясе һәм вакыты белән иң кулае иде. Шуңа карамастан, Ереван (Әрмәнстан) аэропортында шактый гына вакыт үткәрергә туры килде. Һәм, дөресен генә әйткәндә, рейсым шактый гына тоткарлануга карамастан, бу кызыклы маршрут булып чыкты.

Һәм менә, Әрмәнстанның Zvartnots исемле аэропортындагы халык агымы арасында кинәт дуслары белән кереп баручы бер егетнең баш киеме игътибарымны җәлеп итте. Ни күзем белән күрим: аның баш киеменә зур итеп «ТҮБӘН КЕНӘР» дип язылган, ә кепканың икенче ягында Татарстан флагы ясалган! Сүз белән аңлатып булмый торган хисләр кичердем дип әйтә алмыйм, ләкин чынлап та шаккатырлык хәл булды. Чөнки уйламаганда, күрше район авылындагы, Балтач районыннан берничә чакрым ераклыкта урнашкан авылдагы якташымны Әрмәнстанның халыкара аэропортында очрату мөмкин дип күз алдыма да китермәгән идем.

Кызганычка каршы, вакыт кызу булуга карамастан, җентекләп сөйләшергә вакыт булмаса да, бер-беребезгә уңышлар теләп китәрлек кенә булды. Тиз генә янына барып, татарча итеп исәнләшеп: «Син Кенәрдән икән, мин — Балтачтан!» — дип, кул бирешеп күрешергә генә вакыт булды. Әлбәттә, бу очрашу аның өчен дә көтелмәгән булып чыкты, ул аптырап-шаккатып калды. Ләкин кыска гына тоткарлыктан соң татарча итеп җавап кайтарды.